Materiał przygotowany z pomocą AI
Treść tego wpisu została wygenerowana z wykorzystaniem sztucznej inteligencji i nie została jeszcze zweryfikowana merytorycznie.
Ten materiał jest częścią cyklu Podstawy modelowania matematycznego
Podstawy modelowania matematycznego w hydrologii i gospodarce wodnej
Temat: Matematyczny opis strat opadu
Zakres tematyczny
- Intercepcja
- Retencja depresyjna
- Ewapotranspiracja
- Infiltracja
- Problematyka szacowania wielkości odpływu ze zlewni niekontrolowanych
Intercepcja
Model Hortona (1919)
Straty wody w procesie intercepcji opisał Horton w 1919 r.
Parametry równania:
- — sumaryczna intercepcja powierzchni pokrytej roślinnością [mm]
- — pojemność retencji intercepcji szaty roślinnej z rozpatrywanej powierzchni [mm]
- — stosunek faktycznej powierzchni roślinnej do powierzchni obszaru pokrytego szatą roślinną
- — intensywność parowania z pokrywy roślinnej [mm/h]
- — czas trwania opadu [h]
Brakujący rysunek lub wzór
Modyfikacja równania Hortona przez Meriama (1960)
- — opad [mm]
Brakujący rysunek lub wzór
Model Gasha i Mortona
- Dwie drogi transformacji opadu (ociekanie i spływ po pniu).
- Parametry:
- — zdolność intercepcyjna
- — współczynnik podziału,
- — część opadu, która spada na pokrycie
- — część opadu, która spada na powierzchnię nie zwilżając powierzchni
- — wysokość opadu całkowitego
Jeżeli jest wyższe od całkowitej ewapotranspiracji , woda jest dostępna do zaspokojenia strat na ewapotranspirację (aktualna ewapotranspiracja jest równa ).
Brakujący rysunek lub wzór
Model Fleminga
Zmiany intercepcji w funkcji czasu:
- — zwartość pokrywy roślinnej
Ociekanie wody jest nadmiarem retencji intercepcji i szacuje się wg równania:
- — retencja intercepcji
- — przyrost retencji intercepcji
- — maksymalna pojemność retencji intercepcji
Opad spadający na rośliny jest określany jako iloczyn opadu nad roślinnością i zwartości szaty roślinnej . Opad spadający między koronami drzew to .
oznacza rzut pokrywy roślinnej na powierzchnię gruntu w stosunku do rozpatrywanego pola.
Brakujący rysunek lub wzór
Retencja depresyjna
Retencja depresyjna stanowi część wody opadowej lub spływu powierzchniowego, która wypełnia mikro-zagłębienia na powierzchni terenu. W przypadku obszarów przepuszczalnych, retencja ta występuje w sytuacji, kiedy dopływ przekracza zdolności infiltracyjne podłoża.
Brakujący rysunek lub wzór
Za wyjątkiem np. jezior, zbiorników itp., retencja depresyjna odgrywa niewielką rolę w bilansie wodnym w skali większej niż dla pojedynczych przypadków epizodów opad-odpływ. Straty wody zgromadzonej w mikro-zagłębieniach na ewapotranspirację są niższe niż na intercepcję i znacznie niższe niż na infiltrację.
Szacowane wielkości retencji depresyjnej
| Autor | Wielkość retencji [mm] | Typ powierzchni |
|---|---|---|
| Hicks [1944] | 5,0 | Piaski |
| Hicks [1944] | 3,8 | Iły |
| Hicks [1944] | 2,6 | Gliny |
| Tholin i Keifer [1960] | 6,5 | Tereny przepuszczalne |
| Tholin i Keifer [1960] | 1,5 | Tereny nieprzepuszczalne |
| Viessman i in. [1977] | 1,5—4,0 | Obszary zurbanizowane |
| ASCE [1992] | 5,0 | Pastwiska |
| ASCE [1992] | 7,5 | Ściółka leśna |
| Chocat [1997] | 15,0 | Tereny przepuszczalne, spadek < 3% |
| Chocat [1997] | 3,0 | Tereny przepuszczalne, spadek > 3% |
| Chocat [1997] | 3,0 | Tereny nieprzepuszczalne, spadek < 3% |
| Chocat [1997] | 0,2 | Tereny nieprzepuszczalne, spadek > 3% |
Określenie wielkości retencji depresyjnej
Wg Linsley i in. [1975]:
Parametry równania:
- — ilość wody zgromadzonej w mikro-zagłębieniach od początku epizodu opadowego
- — maksymalna retencja depresyjna danej powierzchni [mm]
- — skumulowana różnica między wielkością opadu brutto a infiltracją licząc od początku epizodu opadowego [mm]
Brakujący rysunek lub wzór
Określenie wielkości jest trudne ze względu na jej zależność od topografii powierzchni. wzrasta wraz ze wzrostem szorstkości powierzchni terenu i zmniejszaniem spadku.
Wg Kidd [1978]:
- — współczynnik zależny od powierzchni (0,07 dla powierzchni nieprzepuszczalnych i 0,28 dla przepuszczalnych)
- — średni spadek powierzchni terenu
Brakujący rysunek lub wzór
Wg Onstad [1984]:
- — szorstkość określona w oparciu o rozkład losowy współczynnika szorstkości na powierzchni
Brakujący rysunek lub wzór
W przypadku ciągłych symulacji odpływu, retencji depresyjnej z reguły się nie uwzględnia z uwagi na dużą niepewność w obliczaniu, zwłaszcza w skali zlewni. Retencja depresyjna wpływa głównie na opóźnienie czasowe infiltracji części opadu.