Materiał przygotowany z pomocą AI

Treść tego wpisu została wygenerowana z wykorzystaniem sztucznej inteligencji i nie została jeszcze zweryfikowana merytorycznie.

Ten materiał jest częścią cyklu Podstawy modelowania matematycznego

Podstawy modelowania matematycznego w hydrologii i gospodarce wodnej

Temat: Matematyczny opis strat opadu

Zakres tematyczny

Intercepcja

Model Hortona (1919)

Straty wody w procesie intercepcji opisał Horton w 1919 r.

Parametry równania:

  • — sumaryczna intercepcja powierzchni pokrytej roślinnością [mm]
  • — pojemność retencji intercepcji szaty roślinnej z rozpatrywanej powierzchni [mm]
  • — stosunek faktycznej powierzchni roślinnej do powierzchni obszaru pokrytego szatą roślinną
  • — intensywność parowania z pokrywy roślinnej [mm/h]
  • — czas trwania opadu [h]

Brakujący rysunek lub wzór

Modyfikacja równania Hortona przez Meriama (1960)

  • — opad [mm]

Brakujący rysunek lub wzór

Model Gasha i Mortona

  • Dwie drogi transformacji opadu (ociekanie i spływ po pniu).
  • Parametry:
    • — zdolność intercepcyjna
    • — współczynnik podziału,
    • — część opadu, która spada na pokrycie
    • — część opadu, która spada na powierzchnię nie zwilżając powierzchni
    • — wysokość opadu całkowitego

Jeżeli jest wyższe od całkowitej ewapotranspiracji , woda jest dostępna do zaspokojenia strat na ewapotranspirację (aktualna ewapotranspiracja jest równa ).

Brakujący rysunek lub wzór

Model Fleminga

Zmiany intercepcji w funkcji czasu:

  • — zwartość pokrywy roślinnej

Ociekanie wody jest nadmiarem retencji intercepcji i szacuje się wg równania:

  • — retencja intercepcji
  • — przyrost retencji intercepcji
  • — maksymalna pojemność retencji intercepcji

Opad spadający na rośliny jest określany jako iloczyn opadu nad roślinnością i zwartości szaty roślinnej . Opad spadający między koronami drzew to .

oznacza rzut pokrywy roślinnej na powierzchnię gruntu w stosunku do rozpatrywanego pola.

Brakujący rysunek lub wzór

Retencja depresyjna

Retencja depresyjna stanowi część wody opadowej lub spływu powierzchniowego, która wypełnia mikro-zagłębienia na powierzchni terenu. W przypadku obszarów przepuszczalnych, retencja ta występuje w sytuacji, kiedy dopływ przekracza zdolności infiltracyjne podłoża.

Brakujący rysunek lub wzór

Za wyjątkiem np. jezior, zbiorników itp., retencja depresyjna odgrywa niewielką rolę w bilansie wodnym w skali większej niż dla pojedynczych przypadków epizodów opad-odpływ. Straty wody zgromadzonej w mikro-zagłębieniach na ewapotranspirację są niższe niż na intercepcję i znacznie niższe niż na infiltrację.

Szacowane wielkości retencji depresyjnej

AutorWielkość retencji [mm]Typ powierzchni
Hicks [1944]5,0Piaski
Hicks [1944]3,8Iły
Hicks [1944]2,6Gliny
Tholin i Keifer [1960]6,5Tereny przepuszczalne
Tholin i Keifer [1960]1,5Tereny nieprzepuszczalne
Viessman i in. [1977]1,5—4,0Obszary zurbanizowane
ASCE [1992]5,0Pastwiska
ASCE [1992]7,5Ściółka leśna
Chocat [1997]15,0Tereny przepuszczalne, spadek < 3%
Chocat [1997]3,0Tereny przepuszczalne, spadek > 3%
Chocat [1997]3,0Tereny nieprzepuszczalne, spadek < 3%
Chocat [1997]0,2Tereny nieprzepuszczalne, spadek > 3%

Określenie wielkości retencji depresyjnej

Wg Linsley i in. [1975]:

Parametry równania:

  • — ilość wody zgromadzonej w mikro-zagłębieniach od początku epizodu opadowego
  • — maksymalna retencja depresyjna danej powierzchni [mm]
  • — skumulowana różnica między wielkością opadu brutto a infiltracją licząc od początku epizodu opadowego [mm]

Brakujący rysunek lub wzór

Określenie wielkości jest trudne ze względu na jej zależność od topografii powierzchni. wzrasta wraz ze wzrostem szorstkości powierzchni terenu i zmniejszaniem spadku.

Wg Kidd [1978]:

  • — współczynnik zależny od powierzchni (0,07 dla powierzchni nieprzepuszczalnych i 0,28 dla przepuszczalnych)
  • — średni spadek powierzchni terenu

Brakujący rysunek lub wzór

Wg Onstad [1984]:

  • — szorstkość określona w oparciu o rozkład losowy współczynnika szorstkości na powierzchni

Brakujący rysunek lub wzór

W przypadku ciągłych symulacji odpływu, retencji depresyjnej z reguły się nie uwzględnia z uwagi na dużą niepewność w obliczaniu, zwłaszcza w skali zlewni. Retencja depresyjna wpływa głównie na opóźnienie czasowe infiltracji części opadu.

Zobacz także